การไปย้อนกลับไปดูหนังเก่าๆ ที่หอภาพยนตร์เป็นประสบการณ์ที่หาจากที่อื่นไม่ได้อีกแล้ว ต้องที่นี่เลยเท่านั้น เพราะจะทำให้คุณคิดถึงช่วงเวลาอันมีความสุขเหล่านั้นขึ้นมาอีกว่าแล้วมาดูกันเลย

1.Myself ขอให้รักจงเจริญ (2007)

me...myself

เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พุทธศักราช 2550 ผลงานกำกับชิ้นแรกของ ดงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง นำแสดงโดย อนันดา เอเวอริงหมูแฮม เป็นเรื่องเกี่ยวกับความรักของเกย์ชายหนุ่ม นักแสดงคาบาเร่โชว์ ที่สูญเสียความจำ กับครีเอทีฟสาวบริษัทออร์เอ็งไนเซอร์
สิ่งที่เด่นที่สุดในหนังเรื่องนี้ เป็นการนำเสนอตัวละคร แทน กับ คุณอุ้ม ซึ่งเป็น character ที่มีเสน่ห์และน่าจดจำมาก จำได้ว่าในตอนที่ดูทีแรกในโรงเนี่ยผมหลงเสน่ห์ผู้แสดงคุณอุ้มมาก นี่เป็นผู้แสดงที่จับจำเป็นต้องได้ ไม่สวยจนถึงเกินความจำเป็น ทำงานเก่ง แต่ขาดความมั่นใจนิดๆรั่วๆหน่อย และมีความเป็นผู้หญิงๆมากๆกับแทน ผู้แสดงที่แม้กายจะเป็นชาย แต่ไม่มี skill ความเป็นชายเลย ซ่อมไฟไม่ได้ ต่อยไม่เก่ง ขับร้องก็เฮงซวย แต่เค้าจะอยู่ข้างๆคุณอุ้มเสมอในช่วงเวลาที่คุณมีปัญหา กับประโยคกล้วยๆที่แทนถูกใจบอกอย่าง “คุณอุ้มเก่งจัง ผมคงจะเพราะอะไรได้”

2.February  กุมภาพันธ์ (2003)

February 2003

เมื่อ “แก้วตา” ได้รับทราบถึงเวลาวันตายของตัวเอง คุณวินิจฉัยใช้ชีวิตที่เหลืออยู่เพียงแต่สี่เดือนบินไปนิวยอร์ก เพื่อลืมข้อเท็จจริงอันแสนเจ็บทั้งหลายที่ประเทศไทย แต่ที่นิวยอร์กคุณกลับเผชิญอุบัติเหตุตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง เมื่อรู้ตัวขึ้นมาคุณกลับจำอะไรไม่ได้แม้แต่ชื่อของตัวเอง ท่ามกลางบรรยากาศที่แปลกตา กลางเมืองอันแตกต่างและงงมาก ในซอกหลืบของความมืดดำที่มหานครนิวยอร์ก ที่นั่นคุณได้พบกับผู้ชายลึกลับ ที่คุณไม่เคยทราบเลยว่าเขาเป็นผู้ใดกัน ทำงานอะไร ทราบเพียงแต่ว่า เขาเป็นคนๆเดียวที่คอยดูแลคุณตลอดมา ในช่วงเวลาที่ผ่านไปทุกวัน แม้ว่าจะทำให้รอยแผลของคุณดีขึ้น แต่โน่นก็ไม่มีความจำเป็น เท่ากับความรู้สึกที่คุณได้รับจากเขา ความรู้สึกที่ราวกับได้เริ่มต้นชีวิตใหม่อีกรอบ แต่ความรักจะสำคัญอย่างไร ถ้าเกิดคุณได้รู้ว่า ระยะเวลาอันแสนสุขนี้ มีเวลาถึงแค่เพียง กุมภาพันธ์ เพียงแค่นั้น

3. The Possible เก๋า..เก๋า (2006)

The Possible
ภาพยนตร์ไทยสำหรับในการกำกับของบอล-วิทยา ทองอยู่ยง หนึ่งในกลุ่มผู้กำกับ ‘แฟนฉัน’ ที่ปล่อยให้เพื่อนฝูงๆร่วมกลุ่มออกไปสร้างที่ดินและผลงานมานักต่อนักนี้ เป็นเรื่องราวของวงดนตรีสตริงคอมโบชื่อดังที่ยุคอย่าง Possible ที่มีสมาชิกระดับคิวทองอย่าง ต๋อย นักร้องนำ (นำแสดงโดยโจอี้ บอย นักร้องฮิพฮอพระดับตำนาน) , โบ้ มือกีตาร์ (แสดงโดยพี่โป้ โยคีเพลย์บอย อีกคนที่ผมประทับใจ) , สอง เบบี้ มือเบส (โดยพี่สอง มือเบสสุดแนวกระจายของวงพาราด็อกซ์), เบ๊ คนตีกลองน้องเล็ก (แสดงโดยโบ โอโซน ดีเจคลื่น EFM), น็อต คีย์บอร์ดเทพ (นำแสดงโดยน็อต เพื่อนสนิทของโจอี้บอย) และเหล่าสมาชิกนักเป่าอีกสามคน พวกเขาเป็นวงที่โด่งดังดัง แฟนคลับต่างคลั่งไคล้กันถึงกับขนาดไปรอเพื่อยอมรับฟังกันตั้งแต่ไก่โห่ แต่เช่นเดียวกับวงดนตรีที่โด่งดัง ความจองหองผยองและความคึกตนเองทำให้พวกเขามีความประพฤติที่ชั่วโคตรใช่ที่ ทั้งเมาสุราขณะแสดง ไม่สนใจความรู้สึกมิตรรักแฟนเพลง แถมไปเบ่งเกทับกับวงรุ่นน้องตามหลังอย่าง The Impossible แบบไม่ให้ผุดให้กำเนิด แน่ล่ะ พวกเขาก็ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรสักเท่าไรนัก ด้วยสำคัญตนเองว่ายังคงจะโด่งดังและเป็นที่นิยม ดังนั้นจะทำ คิด หรือบอกอะไร ก็ไม่ได้ส่งผลสำเร็จเสียกับตนเองกันสักมากน้อยแค่ไหน